Antonina i Jan Żabińscy opiekują się warszawskim ogrodem zoologicznym. Tworzą partnerski związek, w którym oboje na równych prawach biorą udział w pracy badawczej. Gdy wybucha II wojna światowa, najcenniejsze okazy zwierząt zostają wywiezione do Niemiec. Chcąc ratować placówkę, Żabińscy zmieniają zoo w świńską farmę przeznaczoną na potrzeby Wehrmachtu. Podejmują też współpracę z niemieckim zoologiem Lutzem Heckiem, który próbuje odtworzyć populację tura. Działania Antoniny i Jana są jedynie kamuflażem dla innej misji. Tuż pod okiem Niemców, w rozległych podziemiach zabudowań ogrodu, tworzą oni punkt przerzutu dla Żydów zabranych z warszawskiego getta. Uciekinierzy czekają tam na aryjskie dokumenty i nowe miejsce pobytu. Małżonkowie muszą grać swoją rolę tak przekonująco, by nie wzbudzać podejrzeń okupantów. Nie mają jednak pewności, komu mogą zaufać. Tymczasem piękna i wykształcona Antonina zaczyna budzić zainteresowanie Hecka. Pozbawiony skrupułów hitlerowski zoolog próbuje wymusić na kobiecie, by odwzajemniła jego uczucie.