Znana sandomierska działaczka społeczna pada ofiarą brutalnego morderstwa. Zwłoki kobiety zostają porzucone w miejscu publicznym, pod synagogą, a widoczne na nich obrażenia wskazują, że doszło do mordu rytualnego: z ciała ofiary spuszczono krew, a znalezione niedaleko narzędzie zbrodni służy do uboju religijnego. Sprawę bada przybyły z Warszawy doświadczony prokurator Teodor Szacki. Pomaga mu koleżanka po fachu, Barbara Sobieraj, oraz inspektor Wilczur. O budzącym kontrowersje dochodzeniu szybko dowiadują się dziennikarze. Mimo gorączki medialnej i silnego zaangażowania śledczy spotykają się z nieprzychylnością mieszkańców, którzy na wieść o okolicznościach towarzyszących zbrodni wracają wspomnieniami do budzących grozę opowieści o rytualnych morderstwach sprzed lat. Szacki sądzi, że rozwiązania zagadki należy poszukać w przeszłości Sandomierza i relacjach polsko-żydowskich. W końcu natrafia na trop frapującej historii sprzed sześćdziesięciu lat. On i jego współpracownicy muszą jak najszybciej ująć sprawcę.